"WODA KSIĘŻYCOWA" - AGA JANISZEWSKA

Niezwykle intymna, nieśpieszna i bardzo delikatna, wrażeniowo niczym wyszeptana opowieść o wychodzeniu z życiowego marazmu. Barwnie, pięknie, wręcz urzekająca nakreślona, subtelnie przywołująca prawdziwe wartości i pozornie ulotne doznania, które znaczą więcej. Aga Janiszewska z wyczuciem oraz ujmującą wrażliwością zakrada się w smętną codzienność trzydziestoletniej bohaterki, literacko próbując wybudzić ją z emocjonalnego letargu, odrętwienia, doświadczanej nijakości uczuć oraz mdłej, wręcz doskwierającej egzystencji. 

To nie przesłodzona podróż o rzucaniu wszystkiego i klasycznym wyjeździe w malownicze Bieszczady, to historia żmudnego, wymagającego i jednocześnie oczyszczającego procesu odzyskiwania utraconej gdzieś w pędzie korporacyjnych celów tożsamości. Natalia to zaskakująco znajoma twarz - mijana każdego dnia, ze wzrokiem wbitym w ekran pełen marzeń obcych ludzi, blada, smutna, zniechęcona i rozczarowana. Dla niejednego to twarz widoczna w lustrze. Autorka świetnie utrwala tu stan swoistego, może nawet paraliżującego lęku przed zmianą i decyzją, która może zmienić wizerunek jutra. Bo przecież łatwiej trwać w utartej szarości, niż zrobić jeden ryzykowny krok w nieznane. Natalii pomaga spontaniczny wyjazd do ukochanej babci - to bunt pachnący morską solą, starym drewnem, pierogami z jagodami i naparem z korzystnie wpływających ziół, to wreszcie unikalny smak tytułowej wody księżycowej, kojący szum nasączonych chłodem fal i nieoczywiste znajomości, które fabularnie niosą się przez inne miasta i spotkania przesiąknięte odrobiną słowiańskiej magii, kobiecego wsparcia, wyjątkowej intuicji, męskiego daru oraz sercowego przeznaczenia. 

To przepiękna, absorbująca i jakże przy tym refleksyjna powieść o odwadze bycia sobą w czasach pędzących w niewiadomym kierunku.

Współpraca reklamowa z autorką, Agą Janiszewską

Czytaj dalej»

„SYRENA. POWIEŚĆ TERAPEUTYCZNA” – AGA JANISZEWSKA | Uderzająca baśniowością opowieść o przygniatającej tęsknocie

To niepodważalnie jedna z tych subtelnie snutych opowieści, które zachęcają do szczerego zatrzymania się i dostrzeżenia głębi swoiście zaplecionych słów. Historia absolutnie refleksyjna, nieśpieszna i enigmatyczna, metaforą znaczeń przenikająca naruszoną wyobraźnię. Aga Janiszewska z wyczuwalną czułością dotyka bolesnego motywu tęsknoty – zaszywając ją w obrzeżach kobiecego zagubienia, gdzieś między jawą, snem, morskimi ciemnościami i rzeczywistością zdarzeń, w niewypowiedzianej na głos potrzebie przetrawienia nieprzepracowanych od dzieciństwa ran...

Nieoczywista podróż literacka. Powieść nasączona unikalną symboliką, urzekająca charakterem pozornie niedopasowanych, a jednak rozmyślnie zaaranżowanych zdań, otwarcie domagająca się koncentracji, skupienia, uważności. Autorka świadomie balansuje na granicy snu i realności, w uniesieniu morskich fal, w szczelinach skrywanej poufności, w pokłosiu przyjaźni utraconej w kadrach dziecięcego szumu, a jednak niepożegnanej, boleśnie wrzynającej się w duszę, przywoływanej wielokrotnie, nieprzerwanej w myślach, wciąż żywej. Mimo upływu lat. Mimo trwającej już dorosłości. Mimo nowych twarzy. Tęsknota ulewa się w emocjach dosłownie w każdej stronie, staje się niewolą i więzieniem dla kobiecej wrażliwości, skrycie błagając o przyswojenie i akceptację, może nawet wybaczenie. Wijąca się nieśpiesznie rzeczywistość splata się tu z magią, mitologią oraz sekretami podwodnego mroku, przeszłość z teraźniejszością nieśpiesznie podsuwanych zdarzeń, bliskość z niepokojącą samotnością, prawda z rodzinną tajemnicą, głębia szczerych uczuć z jałowością współczesnego świata. Intencjonalne zaprzeczenia, znaki zanurzone w semantycznych przeciwieństwach i zadziwiające umyślnością nawiązania do Alicji w Krainie Czarów – to właśnie te elementy wpływają na tak refleksyjny, wymowny, intensywny i niezaprzeczalnie przejmujący wizerunek tej powieści.

Uderzająca baśniowością opowieść o przygniatającej tęsknocie i uwierającej potrzebie pożegnania smutku. Historia otwarcie domagająca się uważności, atencji i skupienia, utrwalająca stratę i poszukiwanie siebie w sposób zamierzenie chaotyczny, doskwierający, zmącony niedopowiedzeniem, a przy tym dotykający czułych strun, refleksyjny, intymny i uniwersalny. Aga Janiszewska uwodzi czytelnika kontrastami życia, głębią zaaranżowanych słów, ukrytymi znaczeniami, nie podsuwa miałkich odpowiedzi, w zamian poetycko splata metafory, symbole i sekwencje realizmu magicznego, czyniąc tę powieść osobliwą i niepowtarzalną, wybrzmiewającą kobiecością oraz tajemnicą.

_____ 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Kobiecym

Czytaj dalej»