NADZIEJA I TĘSKNOTA. ZŁUDZENIE - JOANNA JAX

To niezaprzeczalnie powieść pełna namiętności, uwierającego niepokoju, męskiej dumy i słodkiej nadziei, która w oka mgnieniu przybiera postać tytułowego złudzenia. Historia nakreślona wielkimi emocjami, przejmująca i fascynująca jednocześnie, w wielu scenach niespokojna, grząska, może nawet nieobliczalna. Dla czytelnika znającego serię, to nie tylko powrót do zaprzyjaźnionych twarzy, to przede wszystkim wizualnie dramatyczne przedstawienie, w którym miłość grzęźnie w sidłach wyczekiwanej zemsty, zazdrości oraz trudnej do ujarzmienia nienawiści. 

Barwnie nakreślona epoka trwających walk napoleońskich staje się burzliwą scenerią dla uczuciowej konfrontacji między pragnącym odzyskać żonę Miłoszem Rastawickim a obsesyjnie zadurzonym w Aleksandrze Piotrem Duninem. To trudne starcie ma charakter poniekąd honorowy, podniesione zostaje wyraźnie urażoną dumą, w swym portrecie okazuje się gniewne, niebezpieczne i awanturnicze. Nawet sama kobieta zdaje się być w tym konflikcie podzielona, zagnieżdżona gdzieś między szczerością doznań oraz bezpieczeństwem własnych dzieci, jej kreacja staje się dzięki temu bardzo nieoczywista. Nie każdy będzie gotowy w pełni zaakceptować niejednoznaczne decyzje Aleksandry, a jednak każdy dostrzeże, jak ważnym ogniwem okazuje się ona w oczach rozgniewanych mężczyzn. W odrzuconych rękach generała to wręcz żywa marionetka, która staje się narzędziem do zniszczenia życiowego wroga. 

Joanna Jax skrupulatnie, wnikliwie i niezwykle obrazowo, ale także z wyczuwalną wrażliwością zakrada się w otchłań kobiecych uczuć, utrwalając strach, niepewność, troskę, roztrzęsienie i tęsknotę, które potwierdzają tragiczny wizerunek tej postaci. To kontynuacja przepełniona wielkimi emocjami, niespokojna, poruszająca i niejednoznaczna, bez wątpienia absorbująca.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska

Czytaj dalej»

ZABRAKŁO NAM JUTRA. SAGA KRZEMIENIECKA - WIOLETTA SAWICKA

Na tej historii niepodważalnie ciąży jej złowieszczo brzmiący tytuł. Przejmujący, dosadny, tak bardzo niechciany. A jednak niepostrzeżenie snuje się po wyobraźni, ukradkiem zwiastując sceny, których czytelnik stanowczo nie chce sobie wyobrazić. Bo przecież to opowieść piękna, barwna i absorbująca, w wielu zdaniach zabawna, pocieszna, momentami wręcz rozbrajająca, dopiero z czasem przybierająca bardziej wzruszającą, ale także ciemną postać. 

Wioletta Sawicka ponownie zabiera odbiorcę do schyłku lat 30. XX wieku, na spowity mgłą zacieśniającej się na ustach nienawiści Wołyń, w przestrzeń poglądowo jeszcze bardziej podzieloną, gniewną, przesiąkniętą tęsknotą za zaginionym przyjacielem i rosnącą niechęcią, tak bardzo nieprzygotowaną na to, co zbliża tu nieuchronnie. Młoda Helena Krzemieniecka to twarz z pewnością wyjątkowa. Odważna, pewna siebie, wyprzedzająca własne czasy, skrupulatnie szukająca kapitału, aby spełnić marzenie o szybie naftowym w Borysławiu. To przykład zmotywowanej, jednocześnie bardzo silnej kobiety, która pragnie pozostać niezależna, daleka od rodzicielskich planów zamążpójścia, nastawiona na realizację siebie i realną pomoc tym, którym los nie sprzyja. Swobodna chęć wyrażania siebie, zadziorne riposty, niechęć do pruderyjności i zauważalna próba życia w zgodzie z własnymi pragnieniami - czytelnik przygląda się tej bohaterce z fascynacją, dumą, uśmiechem i jednoczesnym rozczuleniem, kibicując nie tylko w realizacji planu, ale też w uczuciu do przystojnego lotnika, które zdaje się nieść w sobie coś czystego, dobrego i szczerego. 

To właśnie kreacja Heleny staje się twarzą Sagi Krzemienieckiej, utrwalając powieść pełną wzruszeń, nakreśloną z dbałością o detale historyczne, tajemnice oraz miłość, która niesie w sobie niechybną refleksję. Gdzieś w tle Krzemieniec nabiera nieobliczalnego charakteru, do zaniepokojonych serc zakrada się niepewność, a przenikający duszę strach staje się niechcianym towarzyszem. Nie ma odpowiednich słów, aby przetrwać i zaakceptować zakończenie, pozostaje jedynie głucha cisza i wielkie emocje, które nie potrafią uspokoić duszy. Przepiękna saga.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Prószyński i S-ka. 

Czytaj dalej»

DOM PEŁEN MARZEŃ - BEATA AGOPSOWICZ

To niepodważalnie jedna z tych absorbujących opowieści, które niosą w sobie spokój, dobro, refleksję i nadzieję na piękniejsze jutro. Fotografia przepełniona gościnnością, szacunkiem oraz serdecznością, niezwykle uczuciowa, szczera i zauważalnie budująca. Dla trzydziestodwuletniej bohaterki to podróż po emocjach związanych z próbą odzyskania siebie i poszukiwaniem własnej tożsamości, to oczyszczająca zmiana i nauka życia według swoich zasad, to także ludzie, których naturalna bliskość okazuje się nieocenionym wsparciem. 

Rodzina to nie zawsze więzy krwi i narzucone niedzielne obiady, czasami to zupełnie obce twarze, których troska i obecność pozwalają złapać oddech i wyrazić siebie. Beata Agopsowicz kreśli tę kojącą refleksję z wyczuwalną miłością, głębią, rozwagą i czułością, zachęcając odbiorcę do wartościowej przeprawy przez otchłań ludzkiej wrażliwości. Nadopiekuńcza postawa rodziców, pozornie miłe, a jednak zabierające osobistą przestrzeń słowa i wreszcie sącząca się ukradkiem chęć zdefiniowania niezależnej wersji siebie - Magda to kreacja zagubiona, zmęczona przesadną ingerencją bliskich w każdy najdrobniejszy aspekt codzienności, przygnieciona koniecznością bycia tam, gdzie ewidentnie nie chce. Nieoczekiwana przeprowadzka do małych Rachowic to dla niej nie tylko zmiana otoczenia i otulająca cisza, to przede wszystkim spowity wolnością, ciepłem i świeżością rozdział, który w oka mgnieniu staje się namiastką prawdziwego domu. 

Gdzieś w tym literackim portrecie pojawia się także męska perspektywa. Dla Łukasza to samo miejsce okazuje się powrotem do mamy, przy której próbuje odłożyć ciążący bagaż życiowych niepowodzeń, to także ważna konfrontacja z dzieciństwem pozbawionym obecności ojca. To historia motywująca do zadbania o własne pragnienia i marzenia, idealna dla tych dusz, które pogubione stoją właśnie na zakręcie własnego życiorysu.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina

Czytaj dalej»

JESIENNE LIŚCIE. DWÓR BERGMANNÓW. TOM 1 - ELWIRA DRESLER-JANIK

To burzliwa, dramatyczna i absorbująca podróż, którą czytelnik przemierza z widoczną fascynacją. Historia plastycznie osadzona w realiach końca XIX wieku, na terenie Prus Zachodnich, w przestrzeni obecnego Gdańska i okolic, na pełnym rodzinnych waśni dworze zamożnych Bergmannów, będących właścicielem znanego browaru - realistycznie oddająca pełen czyhających niebezpieczeństw klimat ówczesnej codzienności. 

Dla odbiorcy to opowieść skupiająca się na przeżyciach niespełna osiemnastoletniej Margarety, wychowywanej w skromności wiary mennonickiej, między szczerością uczuć kochanego ojca oraz surowymi zasadami matki, w dojrzewającej gdzieś ukradkiem potrzebie nakreślenia własnej tożsamości. To wewnętrzne doznanie kłóci się z narzuconym przywiązaniem do wspólnoty, z oczekiwanym posłuszeństwem kobiet, cichą pokorą i prostotą życia, a jednak zdaje się być wyraźniejsze z każdą pojedynczą myślą, uwalniając siłę i odwagę do zdefiniowania siebie. 

Elwira Dresler-Janik tworzy tę młodą kreację z akcentem na wewnętrzną zmianę bohaterki, nie pośpiesza jednak w żaden sposób jej decyzji, dając znać, że ten pierwszy tom to dopiero wstęp do najbardziej emocjonujących zdarzeń. Gdzieś równolegle dzieje się tu fabularny dramat, poprzedzone kłótnią z rodzicielką zaginięcie najstarszego brata - w myśli bohaterów nieśpiesznie zakrada się zatem strach, uwierająca troska i niepewność, które stają się tu towarzyszem rodzinnego śledztwa. Choć zapewne nie każdy tęskni tak samo mocno. Czytelnik ma tu niewątpliwie przewagę, śledzi bowiem także losy Johannesa, nieprzerwanie wierząc w szczęśliwy powrót. To absolutnie piękna, angażująca i jak się okazuje pełna przygód oraz drobnych wzruszeń powieść, której kontynuacji nie mogę się doczekać.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Replika

Czytaj dalej»

MARTWA GÓRA - TOMASZ DUSZYŃSKI

To niezaprzeczalnie jedna z tych angażujących powieści kryminalnych, przy których warto zachować szczególną ostrożność. Bo przecież wystarczy krótka chwila nieuwagi, jedno ulotne zamyślenie, aby w oka mgnieniu dać się zepchnąć w najbardziej mroczną górską przepaść. Bez szansy na ratunek, tak jak w przypadku mężczyzny poszukującego prawdy o przykurzonej zębem czasu i jakże przy tym tajemniczej katastrofie dawnego niemieckiego samolotu. 

Zagadkowa przeszłość splata się z teraźniejszością, uwalniając zauważalnie niebezpieczną, ale też intrygującą, gęstą i wielowarstwową układankę, przy której każda fabularnie mijana twarz, zdaje się skrywać coś podejrzanego. Przenikliwe śledztwo ociera się o nakreślone krwawą scenografią szlaki, mianując góry ważnym, a przy tym nieoczywistym bohaterem tej mistrzowskiej gry pozorów, zbrodni i zaszytych gdzieś w historii grząskich zdarzeń. Wzmożona czujność, wnikliwa obserwacja i przebiegłość stają się tu najwierniejszym przyjacielem, pozwalając spojrzeć na tę sprawę z niekłamaną satysfakcją i zachwytem. Tym bardziej, iż Tomasz Duszyński obrazowo maluje skondensowany klimat małego miasteczka, plastycznie utrwala nasączony sekretami majestat Gór Stołowych, idealnie oddaje złowieszczą aurę niedomówień, wewnętrznych zgrzytów i milczenia, które stają się tu atrybutem niejednego charakteru. 

Misternie pogrzebana prawda nie chce zostać ujawniona, a jednak gdzieś ukradkiem sprytnie przedziera się do codzienności, krok po kroku odsłaniając czarne instynkty i porażająco zgubny portret Martwej Góry. To kryminał elektryzujący, mocny i niejednoznaczny, ale gdzieś w szczelinach zdań, ma też swoją dramatyczną, może nawet przejmującą stronę.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska 

Czytaj dalej»

SŁODKIE KŁAMSTWA - ALICJA FILIPOWSKA

To niezwykle wartościowa, życiowa i tym samym mocno refleksyjna opowieść o pozornie zdrowych więziach międzyludzkich, które z czasem okazują się zwodnicze, grząskie i toksyczne. To historia o przyjaźni i poszukiwaniu bezpiecznej tożsamości, to manipulacja, kontrola, uczuciowa zależność od drugiego człowieka i niepokojące przekraczanie granic - autorka trafnie, z zauważalną precyzją, ale też z wyczuciem oraz wrażliwością kreśli tu portret emocjonalnej, właściwie uzależniającej naiwności. 

Z jednej strony wyraźnie zagubiona kobieca twarz - skromna, cicha i zdystansowana Karolina, na której drodze pojawia się szalona lokatorka. Lika zakrada się do zwyczajnego życia bohaterki, wzbogacając dzień pozorną troską, docenianą obecnością oraz zrozumieniem, łapczywie zabierając każdy oddech i każde niezależne słowo, wykorzystując zaufanie oraz bliskość jako pretekst do pieszczenia własnej osobowości narcystycznej. Równolegle odbiorca zakrada się w otchłań nieco tajemniczej, męskiej wrażliwości, przenikając zdania wieloletniej więzi przyjacielskiej - męskiej, złudnej, przesiąkniętej nieszczerością oraz próbą nadużycia, która zdaje się przygniatająca i zwyczajnie niewłaściwa. Nowy rozdział w życiu, zmiana społeczności, zbawienna bliskość z naturą i pszczołami - to właśnie kojąca atmosfera małej beskidzkiej wioski pozwala Adamowi dostrzec życiową prawdę. 

Alicja Filipowska ze świadomie zaszytą przestrogą buduje tu zatem obraz wizualnie ładnych znajomości, które z biegiem dni, zaczynają lepić się do serca, wiązać ślepo ufającą duszę, manipulować zmiennymi humorami i kreować obezwładniające wyrzuty sumienia. Gdzieś w przestrzeni łagodnie dobieranych słów pojawia się także spodziewany moment przejrzenia na oczy - przełomowy, ważny, oddający sprawiedliwość oraz szczerość względem najbardziej intymnych myśli. To absolutnie piękna, angażująca i z pewnością potrzebna powieść o poszukiwaniu własnej ścieżki w rzeczywistości pełnej emocjonalnych zakrętów.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina

Czytaj dalej»

"DALEKO OD RAJU. DOM WYJĄTKOWY" - KATARZYNA MAJEWSKA-ZIEMBA

To powieść przesiąknięta bólem, smutkiem, odwagą oraz bezwzględnością ludzkiego losu. Napisana z wyczuwalną dojrzałością, odczuwalnie przejmująca i niezwykle refleksyjna, pełna wyraźnie ulewającej się goryczy, bezradności oraz łez. "Daleko od raju" to trzeci tom wzruszającej i jednocześnie mocno absorbującej serii Dom Wyjątkowy. 

To cicha, a przy tym ważna, wręcz obezwładniająca miłość do drugiego człowieka. To spisana wielkimi emocjami gotowość do najwyższego poświęcenia. To mroczna strona aryjskiego okrucieństwa. To ludzkie więzy splecione panoszącą się po mieście wojną, zacieśnione strachem, przygniatającym poczuciem bezsilności i ogłuszającym niepokojem. To utracony czas dzieciństwa i nagle przerywane życiorysy. To paląca chęć do powstańczego zrywu. To naoczne i z pewnością paraliżujące egzekucje. To samotność oraz niszczycielskie pęta murów getta. To wreszcie niebezpieczna, a przecież najważniejsza próba walki o zachowanie człowieczeństwa. Katarzyna Majewska-Ziemba ze znaną sobie wrażliwością, wyczuciem i skrupulatnością kreśli tu porywający portret ludzkiego poświęcenia na tle Warszawy spowitej krwawą wojną, niepewnością, brakiem pożywienia oraz wszechobecną śmiercią. 

To jedna z tych niezapomnianych podróży literackich, które każą się zatrzymać, dostrzec wiarygodnie i jakże przy tym obrazowo nakreślone historyczne tło, spojrzeć w zrozpaczone, a jednak niezłomne i zdeterminowane oczy dziecka zmuszonego do zbyt wczesnej dojrzałości. To proza pozostawiająca trwały ślad, zmuszająca do zadumy i refleksji nad niesprawiedliwością losu, rzucająca odbiorcę w sam środek odważnego, niebezpiecznego, pełnego skrajnych napięć Powstania Warszawskiego - historia gęsta od emocji i nadziei, która nie potrafi zgasnąć, dramatyczna, dotykająca bardzo czułych strun, absolutnie wciągająca, wielowarstwowa i niepowtarzalna.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Replika

Czytaj dalej»

"SUKNIA UTKANA Z TAJEMNIC" - AGATA SAWICKA

To niewątpliwie piękna, ujmująca i wielowarstwowa opowieść o definiowaniu tożsamości, dojrzałych wyborach i głęboko skrywanych emocjach, które pragną zostać dostrzeżone. Agata Sawicka z gracją, czułością i zauważalnie podkreśloną tu wrażliwością kreśli portret głównej bohaterki. Florka to kobieta wizualnie spełniona, otoczona troską oraz serdecznością nieco ekscentrycznej ciotki, ukochanej babci i własnego narzeczonego. Każdy jej dzień pachnie lawendowym aromatem, a jednak w oka mgnieniu traci rytm, gdy spontaniczny splot wydarzeń prowadzi wzrok w stronę przykurzonych czasem słów, sekretów i zawieszonych gdzieś w przeszłości znaczeń. 

Niespodziewana wizyta na planie filmowym, charyzmatyczna obecność pewnego aktora i wreszcie tajemnicze znalezisko w postaci starodawnej sukni ślubnej oraz zaszytego w niej ukradkiem wiekowego pamiętnika - to wszystko składa się na przejmującą, ważną i angażującą, wręcz fascynującą fotografię z dawnych lat. Dla czytelnika to pełen wzruszeń, bardzo intymny portret odważnej legionistki. Każde zdanie zdaje się tu oddychać autentycznym powietrzem - od nostalgicznych zdań, przesiąkniętych zapachem polskich ziół, przez surowy, wręcz dramatyczny wydźwięk wojennych zapisków, aż po złocistą, malowniczą, z pewnością niezapomnianą toskańską przestrzeń. 

To niezaprzeczalnie jedna z tych urzekających opowieści, którym nie sposób się oprzeć. Każda z postaci zdaje się być wielobarwna, pełna potknięć i nieoczywistych pragnień, wątek historyczny natomiast dodaje tej historii szlachetnej, intrygującej, ale też wyraźnie przejmującej głębi. To plastycznie nakreślona, dojrzała, niepowtarzalna, pełna sensorycznej zmysłowości powieść, w której serce okazuje się najlepszą podpowiedzią.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina

Czytaj dalej»