"DALEKO OD RAJU. DOM WYJĄTKOWY" - KATARZYNA MAJEWSKA-ZIEMBA

To powieść przesiąknięta bólem, smutkiem, odwagą oraz bezwzględnością ludzkiego losu. Napisana z wyczuwalną dojrzałością, odczuwalnie przejmująca i niezwykle refleksyjna, pełna wyraźnie ulewającej się goryczy, bezradności oraz łez. "Daleko od raju" to trzeci tom wzruszającej i jednocześnie mocno absorbującej serii Dom Wyjątkowy. 

To cicha, a przy tym ważna, wręcz obezwładniająca miłość do drugiego człowieka. To spisana wielkimi emocjami gotowość do najwyższego poświęcenia. To mroczna strona aryjskiego okrucieństwa. To ludzkie więzy splecione panoszącą się po mieście wojną, zacieśnione strachem, przygniatającym poczuciem bezsilności i ogłuszającym niepokojem. To utracony czas dzieciństwa i nagle przerywane życiorysy. To paląca chęć do powstańczego zrywu. To naoczne i z pewnością paraliżujące egzekucje. To samotność oraz niszczycielskie pęta murów getta. To wreszcie niebezpieczna, a przecież najważniejsza próba walki o zachowanie człowieczeństwa. Katarzyna Majewska-Ziemba ze znaną sobie wrażliwością, wyczuciem i skrupulatnością kreśli tu porywający portret ludzkiego poświęcenia na tle Warszawy spowitej krwawą wojną, niepewnością, brakiem pożywienia oraz wszechobecną śmiercią. 

To jedna z tych niezapomnianych podróży literackich, które każą się zatrzymać, dostrzec wiarygodnie i jakże przy tym obrazowo nakreślone historyczne tło, spojrzeć w zrozpaczone, a jednak niezłomne i zdeterminowane oczy dziecka zmuszonego do zbyt wczesnej dojrzałości. To proza pozostawiająca trwały ślad, zmuszająca do zadumy i refleksji nad niesprawiedliwością losu, rzucająca odbiorcę w sam środek odważnego, niebezpiecznego, pełnego skrajnych napięć Powstania Warszawskiego - historia gęsta od emocji i nadziei, która nie potrafi zgasnąć, dramatyczna, dotykająca bardzo czułych strun, absolutnie wciągająca, wielowarstwowa i niepowtarzalna.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Replika

Czytaj dalej»

"SUKNIA UTKANA Z TAJEMNIC" - AGATA SAWICKA

To niewątpliwie piękna, ujmująca i wielowarstwowa opowieść o definiowaniu tożsamości, dojrzałych wyborach i głęboko skrywanych emocjach, które pragną zostać dostrzeżone. Agata Sawicka z gracją, czułością i zauważalnie podkreśloną tu wrażliwością kreśli portret głównej bohaterki. Florka to kobieta wizualnie spełniona, otoczona troską oraz serdecznością nieco ekscentrycznej ciotki, ukochanej babci i własnego narzeczonego. Każdy jej dzień pachnie lawendowym aromatem, a jednak w oka mgnieniu traci rytm, gdy spontaniczny splot wydarzeń prowadzi wzrok w stronę przykurzonych czasem słów, sekretów i zawieszonych gdzieś w przeszłości znaczeń. 

Niespodziewana wizyta na planie filmowym, charyzmatyczna obecność pewnego aktora i wreszcie tajemnicze znalezisko w postaci starodawnej sukni ślubnej oraz zaszytego w niej ukradkiem wiekowego pamiętnika - to wszystko składa się na przejmującą, ważną i angażującą, wręcz fascynującą fotografię z dawnych lat. Dla czytelnika to pełen wzruszeń, bardzo intymny portret odważnej legionistki. Każde zdanie zdaje się tu oddychać autentycznym powietrzem - od nostalgicznych zdań, przesiąkniętych zapachem polskich ziół, przez surowy, wręcz dramatyczny wydźwięk wojennych zapisków, aż po złocistą, malowniczą, z pewnością niezapomnianą toskańską przestrzeń. 

To niezaprzeczalnie jedna z tych urzekających opowieści, którym nie sposób się oprzeć. Każda z postaci zdaje się być wielobarwna, pełna potknięć i nieoczywistych pragnień, wątek historyczny natomiast dodaje tej historii szlachetnej, intrygującej, ale też wyraźnie przejmującej głębi. To plastycznie nakreślona, dojrzała, niepowtarzalna, pełna sensorycznej zmysłowości powieść, w której serce okazuje się najlepszą podpowiedzią.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina

Czytaj dalej»

"THEO Z GOLDEN" - ALLEN LEVI

To niepodważalnie jedna z tych urzekających opowieści, które śmiało można nazwać unikalnym zjawiskiem literackim. Powieść nasycona ludzkim dobrem i emocjonalną dojrzałością, odczuwalnie budująca, piękna i poruszająca. Czytelnik wchodzi w tę wyjątkową fabułę nieświadomy jej uczuciowej wagi, nieśpiesznie zatem angażuje się w pełen czułości i tym samym bardzo intymny portret prowincjonalnej społeczności, do której pewnego sennego dnia zakrada się zagadkowy nieznajomy. 

Theo to postać przesiąknięta aurą wyczuwalnej tajemnicy, niezwykle spokojny, wyważony, starszy już mężczyzna, który w oczach odbiorcy, ale też w perspektywie swoich zdumionych rozmówców, staje się katalizatorem duchowej przemiany. Gest wykupienia i następnie oddania lokalnych portretów to znak bezinteresownej chęci zrozumienia każdej z uchwyconych twarzy, to niesamowity impuls do rozbicia duszącej samotności, braku zaufania oraz chronicznego wręcz zagubienia. Allen Levi wyraźnie rezygnuje tu z krzykliwych efektów oraz dynamiki, w zamian udowadnia, że mam nadzwyczajny zmysł obserwacji drugiego człowieka, tworzy bowiem swoje kreacje z wrażliwością i precyzją, obnażając lęki, zranione piękno, przenikliwy smutek i tęsknotę dotykającą duszy. Zamiast chłodnego współczesnego dystansu, triumfuje tu zatem naturalna empatia oraz czysta dobroć. 

To powieść porywająca każdym delikatnym i jakże przy tym mądrym, refleksyjnym i potrzebnym zdaniem, pozostawiająca po sobie niezacieralny ślad w postaci cichego zachwytu nad głębią ludzkiej egzystencji. Proza otulająca, niesamowita w swej prostocie, autentyczna i świadoma.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Media Rodzina

Czytaj dalej»

"ZANIM ZAPŁONĄŁ ŚWIAT. SAGA KRZEMIENIECKA. TOM 1" - WIOLETTA SAWICKA

Podróż przesiąknięta żywymi emocjami. Nasycona pragnieniem kobiecych ambicji oraz buntem, który zdaje się wyprzedać czasy, przede wszystkim jednak pełna niewyobrażalnych wzruszeń, piękna i poruszająca. Wioletta Sawicka z wyczuciem oraz znaną sobie wrażliwością odtwarza niespokojny, wręcz burzliwy nastrój przedwojennych Kresów, gdzie w drżącym już powietrzu, zauważalnie unosi się gęsta mgła ludzkiego niepokoju. 

Najtrwalszym filarem okazuje się tu niekonwencjonalna postać Heleny Krzemienieckiej - pewna siebie, inteligentna i jednocześnie charakterna twarz, z której hardych słów, sumiennie wycieka potrzeba znalezienia własnej niszy. Jej wielkie marzenia stają się tu metaforą odwagi, determinacji oraz walki o kobiecą niezależność w dostrzegalnie męskim, konserwatywnym i tym samym nieprzychylnym świecie. Najbardziej przejmująca zdaje się być relacja młodej Polki z zauroczonym nią Ukraińcem oraz żydowskim małżeństwem - to przyjaźń wykraczająca poza polityczne spory, rozbieżności kulturowe, wyznania i różnice narodowościowe, w odczuciu szczera, intensywna i niepowtarzalna, jeszcze nieświadoma tego, jak krucha może okazać się lojalność w nadciągającym wojennym piekle. Autorka prowadzi tę angażującą powieść, trwając równomiernie we współczesnym obrazie Zamościa, w słowach starszej już Alicji, której pamięć, dusza i wspomnienia, ocierają się o nostalgiczny, bolesny i przygniatający wymiar. 

Powrót do Krzemieńca sprzed lat to podróż pełna ludzkiej niepewności - to rozdzierająca serce gęsta atmosfera, w której naocznie gnuśnieje dawna sąsiedzka życzliwość, cisza uwiera jakoś bardziej, w oczach mieszkańców narasta niechęć, napawająca przerażeniem. To niepodważalnie wzruszający wstęp do fascynującej Sagi Krzemienieckiej i początek uczucia, które ma w sobie coś przyjemnie zadziornego.

Współpraca reklamowa z wydawnictwem Prószyński i S-ka

Czytaj dalej»

"WODA KSIĘŻYCOWA" - AGA JANISZEWSKA

Niezwykle intymna, nieśpieszna i bardzo delikatna, wrażeniowo niczym wyszeptana opowieść o wychodzeniu z życiowego marazmu. Barwnie, pięknie, wręcz urzekająca nakreślona, subtelnie przywołująca prawdziwe wartości i pozornie ulotne doznania, które znaczą więcej. Aga Janiszewska z wyczuciem oraz ujmującą wrażliwością zakrada się w smętną codzienność trzydziestoletniej bohaterki, literacko próbując wybudzić ją z emocjonalnego letargu, odrętwienia, doświadczanej nijakości uczuć oraz mdłej, wręcz doskwierającej egzystencji. 

To nie przesłodzona podróż o rzucaniu wszystkiego i klasycznym wyjeździe w malownicze Bieszczady, to historia żmudnego, wymagającego i jednocześnie oczyszczającego procesu odzyskiwania utraconej gdzieś w pędzie korporacyjnych celów tożsamości. Natalia to zaskakująco znajoma twarz - mijana każdego dnia, ze wzrokiem wbitym w ekran pełen marzeń obcych ludzi, blada, smutna, zniechęcona i rozczarowana. Dla niejednego to twarz widoczna w lustrze. Autorka świetnie utrwala tu stan swoistego, może nawet paraliżującego lęku przed zmianą i decyzją, która może zmienić wizerunek jutra. Bo przecież łatwiej trwać w utartej szarości, niż zrobić jeden ryzykowny krok w nieznane. Natalii pomaga spontaniczny wyjazd do ukochanej babci - to bunt pachnący morską solą, starym drewnem, pierogami z jagodami i naparem z korzystnie wpływających ziół, to wreszcie unikalny smak tytułowej wody księżycowej, kojący szum nasączonych chłodem fal i nieoczywiste znajomości, które fabularnie niosą się przez inne miasta i spotkania przesiąknięte odrobiną słowiańskiej magii, kobiecego wsparcia, wyjątkowej intuicji, męskiego daru oraz sercowego przeznaczenia. 

To przepiękna, absorbująca i jakże przy tym refleksyjna powieść o odwadze bycia sobą w czasach pędzących w niewiadomym kierunku.

Współpraca reklamowa z autorką, Agą Janiszewską

Czytaj dalej»

"ZAGINIONA Z TITANICA" - FRANCES QUINN

Fascynująca, barwna i niesamowicie wciągająca opowieść o kobiecej sile, odwadze, determinacji oraz spontanicznym kłamstwie, które daje osobliwą szansę na ucieczkę od podstępnie narzuconej codzienności. Zaaranżowany ślub, mocno burzliwe małżeństwo, miłosny zawód i wreszcie pełna nieoczekiwanych scen podróż słynnym statkiem, która ma przynieść wspólny czas z ukochanym synkiem, w zamian okazuje się tragicznym wspomnieniem i jednocześnie wymagającym ostrożności biletem do nowego życia. 

Frances Quinn z wyczuciem i delikatnością kreuje tu portret kobiety, która musi "umrzeć" w oczach świata, aby poczuć upragnioną wolność. Elinor ma w sobie dużo skrywanej niewinności, naiwnie ufa w romantyczne gesty znane z klasyki literackich wzniesień, w jej myślach pojawiają się jednak realne wątpliwości, smutek i bezradność wobec losu. Z biegiem stron można dostrzec, że to postać z prawdziwym charakterem, zmyślna, inteligentna i temperamentna. Z córki króla bawełny staje się hrabiną pogardzaną przez rodzinę męża, próbuje więc dostosować swoją rolę do spektaklu, w którym niechętnie przyszło jej grać. Katastrofa Titanica uderza w jej wrażliwość, przynosi niewyobrażalny ból, smutek i tęsknotę wrzynającą się w nozdrza, ale pozwala też wziąć niespodziewany oddech świeżej codzienności. Nowy Jork okazuje się tłem głośnym i drapieżnym, z jednej strony daje poczucie kojącej anonimowości, z drugiej eksponuje strach i ryzyko ujawnienia niewygodnej prawdy. 

Ta historia dzieli się poniekąd na hermetyczne, wręcz przygniatające "przed", a także euforyczne, choć jednocześnie przejmujące i bardzo niebezpieczne "po". Przez tę powieść płynie się całą wrażliwością, dotykając czułych strun i podziwiając zapał, z jakim tytułowa zaginiona, potrafi wspinać się po normalną przyszłość dla własnego syna. Mocno osobista narracja dodaje kadrom niezwykle intymnego i czułego, a przez to także wzruszającego charakteru.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Kobiecym

Czytaj dalej»

"NADZIEJA I TĘSKNOTA. ROZSTANIE" - JOANNA JAX

Ta powieść ma w sobie coś hardego, grząskiego, może nawet nieobliczalnego. Joanna Jax doskonale wie, jak zakraść się do wrażliwości i jednocześnie uwieść poruszoną wyobraźnię. "Rostanie" to mocno charakterny wstęp do nowej sagi, ale wprawiony czytelnik widzi tu przede wszystkim zaprzyjaźnione wcześniej twarze - kreacje poznane w angażującej i jakże przy tym burzliwej serii Duma i Gniew. Z łatwością dostrzega zatem paraliżującą niemoc, duszącą tęsknotę, marazm, niepewność, wijący się po zdaniach obłęd, może nawet jawną desperację, wyczuwa także wszechobecną aurę ogłuszającego niepokoju. 

Skrajne emocje mają tutaj swoją gęstą przestrzeń, soczyście wypełniają kobiece portrety, odczuwalnie lepią się do ideałów, knutych intryg oraz wielkiej polityki, która ma do powiedzenia coraz więcej. Mapa Rzeczpospolitej zostaje bezdusznie poszarpana przez zaborców, nie pozostawiając złudzeń o porażce i utracie ojczyzny, w sercach można zatem wyczuć osobliwą nicość. Gdzieś ukradkiem pojawia się postać nowego cara, Napoleon Bonaparte prowadzi do europejskiego wrzenia, a na karaibskiej wyspie dochodzi do przerażająco krwawej rzezi. Autorka szczegółowo przywołuje fotografie historyczne, wiarygodnie odtwarza ducha narzuconej epoki, z wyczuciem utrwala panujące nastroje, przejmujące powroty i bolesne rozłąki, dotyka poświęcenia, kobiecej siły, granic lojalności, moralnego kompromisu, straty, macierzyństwa oraz cieni otulających relacje międzyludzkie. 

To piękna opowieść o przetrwaniu, uczuciach oraz przebiegłości, ale też podróż po życiu nierozerwalnie splecionym z brutalnym upadkiem ukochanej ojczyzny. Pełna wzruszeń, nieoczywistych konfrontacji i niebezpieczeństwa, z pewnością absorbująca i niepowtarzalna.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska

Czytaj dalej»

"MAPA PRAGNIEŃ" - ALICE KELLEN

To coś znacznie więcej niż piękna historia miłosna, to niesamowicie wzruszająca opowieść o potrzebie zamknięcia trudnego rozdziału i otwarciu się na szczerość własnego serca. Powieść dotykająca marzeń i pewności uczuć w sposób absolutnie refleksyjny i angażujący, ale też uroczy, delikatny i rozczulający. Bo przecież tu, za pomocą słów pozostawionych w unikalnej Mapie pragnień, rozpoczyna się jedna z najczulszych i najbardziej romantycznych podróży literackich. 

Grace Peterson tkwi w uwierającym poczuciu nijakości, zdaje się być niewidoczna dla najbliższych, zamiast dążyć do zdefiniowania siebie, tworzy głuchy cień, właściwie przypis do czyjegoś życia - podarowana przez niedawno zmarłą siostrę gra, to dla niej zachęta do odnalezienia siebie, to także wyjątkowa przyjaźń, zauroczenie, ciekawość i nostalgia za tym, czego nie udało się doświadczyć wcześniej. Will Tucker to przystojny nieznajomy, ale też zwierciadło myśli, w którym odbijają doskwierające lęki, samotność oraz długie zaniedbane lata. Alice Kellen z uderzającą wrażliwością, subtelnością i wyczuciem przenika bolesny motyw pożegnania, przedziera się przez przeszłość pełną wątpliwości i rozczarowania, gdzieś ukradkiem daje początek nowemu uczuciu, które czytelnik śledzi z wyraźną czułością. Relacja tych dwojga ma w sobie coś fascynującego - na początku ostrożna i zdystansowana, z czasem nabiera namiętności oraz gwałtowności. Narracja pierwszoosobowa dodaje tej powieści odczuwalnej intymności i autentyczności. 

Ta historia ma swój cenny morał - przypomina bowiem, że nawet na widocznych zgliszczach własnych doznań, można zbudować coś ważnego, kojącego, prawdziwego i nieprzeciętnego.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Must Read

Czytaj dalej»

"NIEKTÓRYCH TRZEBA ZABIĆ. RZĄDY TERRORU NA FILIPINACH" - PATRICIA EVANGELISTA

Ta lektura od początku zmusza do patrzenia tam, gdzie oczy wolałyby pozostać nieotwarte. Patricia Evangelista nie pozostawia żadnych złudzeń, nawet na krótką chwilę nie przynosi potrzebnego ukojenia, skrupulatnie odtwarza wdzierający się w zatroskaną wyobraźnię bezmiar bólu, akcentuje paraliżujący strach, cierpienie, rozpacz i przestrogę, która zdaje się wybrzmiewać tutaj nieprzerwanie, wymownie, donośnie i odważnie, ukradkiem uchylając drzwi do uniwersalnej i jakże przy tym refleksyjnej myśli. Bo przecież właśnie tak brutalnie, okrutnie i skutecznie działa fałszywa obietnica. Demokracja znika tam, gdzie pojawia się nadzieja przesiąknięta nieszczerą i jednocześnie mocno niebezpieczną polityczną grą. 

To odarta ze skrupułów wojna Dutertego z narkomanami, dilerami, potworami, szaleńcami. Nikt nie czekał na dowody, jawną winę czy tym bardziej sądowe orzeczenie - Filipiny przyjęły bezduszną kulturę bezkarności, rozszarpując ludzkie, często dziecięce, tak niewinne ciała. Autorka rzetelnie i bardzo szczegółowo analizuje statystyki, daty oraz fakty makabrycznej rzezi, ale jej celem nie jest ukazanie martwych liczb, tu liczy się przygniatający portret odczłowieczania całego społeczeństwa oraz szokująca prawda o sumieniu, które znika w otchłani niemego rządowego przyzwolenia. Każdą stronę cechuje drobiazgowość, autentyczność oraz twardy reporterski warsztat, ale też niezwykły, nieco liryczny, z pewnością mocno przejmujący kunszt, który otwarcie wciąga w ten duszny świat. To literatura ważna, uwierająca i uświadamiająca wiele - mocny reportaż, którego ciężkie zdania dosłownie ociekają śmiercią.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Czarnym. 

Czytaj dalej»

"PONIEDZIAŁEK Z MATCHĄ" - MICHIKO AOYAMA

Przeuroczy, kameralny i niesamowicie komfortowy zbiór subtelnych opowiadań, w których refleksyjnie krzyżują się ścieżki przypadkowych bohaterów. To krótkie historie dotykające przeznaczenia w sposób absolutnie ujmujący, otulające dobrym słowem, piękne i uniwersalne. Każda z nich przywołuje myśl o chwilowych spotkaniach, które zdają się ulotne, może nawet niewidoczne w prozie dnia, a jednak stają się nośnikiem ważnych zmian, wartościowych rozmów oraz uczuciowych wyznań. To niesamowite z jaką łagodnością Michiko Aoyama zachęca do czułego życia w zgodzie z samym sobą.

Autorka obserwuje codzienność wrażliwym okiem, szukając w niej magicznych miejsc przyciągających zgubione spojrzenia. Dla mnie to sentymentalny powrót do małej uroczej kawiarenki Marble Café, która raz w miesiącu zamienia się w niecodzienną herbaciarnię - przestrzeń pozwalającą złagodzić najtrudniejsze chwile, odnaleźć spokój i potrzebną siłę. Jedna pojedyncza opowiastka zdaje się przyklejać tu do drugiej, zapowiadając trzecią, czwartą i kolejne, razem tworząc podróż niezwykle delikatną, wartościową i ożywiającą.

To opowieść o ludziach.

O miłości, pasji, marzeniach i drobinach szczęścia zalotnie snujących się po zapisanych stronach.

O poszukiwaniu siebie.

O sprzeczności uczuć wobec bliskich, którzy ranią uwierającym brakiem wrażliwości, ale martwią się gdzieś w ciszy własnych serc.

O ludzkich pragnieniach zamkniętych w ciastkach odpędzających czarne scenariusze.

O trosce oraz życzliwości ukrytych pod gniewną lub enigmatyczną twarzą.

O białej kotce Shiro, której głos dotyka samotności, godności oraz byciu zawsze tu i teraz.

O tajemniczym Masterze i filiżance gorącej herbaty, które mają niemal romantyczny smak.

____

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Relacja

Czytaj dalej»

"ZALECA SIĘ KOLEJNEGO KOTA" - SHŌ ISHIDA | Każda z fotografii to niejako lustro ludzkiego zagubienia

Podnosząca na duchu, ujmująca i niesamowicie komfortowa opowieść o pewnej osobliwej poradni zdrowia psychicznego, w której na receptę przepisują lekarstwo w postaci... prawdziwego kota. W mojej opinii to zbiór czterech niezwykle kameralnych opowiadań, dla których wspólnym mianownikiem okazuje się przestrzeń zagadkowej przychodni - niewidocznej dla każdego, dostępnej jedynie dla wybranych, a jednak zachęcającej bohaterów do nabrania życiowej wdzięczności i dokonania ważnej zmiany. 

To historia utkana z codzienności, ma jednak w sobie coś unikalnego, może nawet magicznego. Każda wizyta to cenna lekcja obserwacji, odpowiedzialności i otwierania się na nowe, pozwalająca zmierzyć się z troskami oraz nabrać szczerej chęci, odwagi, pewności siebie i determinacji w drodze do zdefiniowania własnych potrzeb. Shō Ishida prowadzi tę literacką przygodę z wyczuciem, delikatnością i typową dla japońskiej prozy prostotą refleksyjnie brzmiących słów, w każdym fubularnym kadrze zostawiając ważny morał, przemyślenia i wartości, którym odbiorca przygląda się z należytą uważnością, podziwem oraz zrozumieniem. Dążąc do ukrytego tu przekazu, autorka z czułością przedziera się przez boleśnie snującą się żałobę i technologiczne różnice między pokoleniami, dotyka cierpkiego poczucia zazdrości, przepracowania i emocjonalnej samotności. 

Każda z fotografii to niejako lustro ludzkiego zagubienia, ale to właśnie starszy pan próbujący odnaleźć się we własnym dniu po boleśnie przeżytej stracie oraz wizualnie ponury, a jednak niezwykle empatyczny Tomoya, samotnie duszący przenikliwe smutki, pozostaną w moim sercu na dłużej, to właśnie ich kreacje pozostaną dla mnie twarzami oraz emocjami tej wyjątkowej podróży.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Marginesy

Czytaj dalej»

"DUMA I GNIEW. UPADEK" - JOANNA JAX | Fascynująca, piękna i nieobliczalna...

Fascynująca, piękna i nieobliczalna, ale też pełna obezwładniającej namiętności, tej zmysłowej oraz uczuciowej, żarzącej się w niejednym zadurzonym sercu, jak również czysto historycznej, ożywiającej utrwalone w szkolnych podręcznikach daty, wybory, deklaracje, nadzieje, smutki, zdrady, także ludzkie przerażenie. Joanna Jax kolejny raz zakrada się w szczeliny osiemnastowiecznych intryg, żądz, dramatów oraz politycznych zawiłości, akcentując grząski, burzliwy i niepokojący, wręcz katastrofalny obieg rozgniewanych waśni, przebiegłości, potrzeby krwawej zemsty i awanturniczych chuci, poprzedzających nieuchronnie zbliżający się skraj Rzeczpospolitej. 

Upadek to trzeci już tom mocno angażującej sagi i jednocześnie emocjonująca gra miłości zakazanej, niedostępnej, tragicznej i niszczącej, w której duma spontanicznie miesza się ze szczyptą kobiecego oburzenia oraz sekretami, rozsypując plany, marzenia i sercowe zamierzenia. Ta część zdaje się być bardziej polityczna, przez co odczuwalnie niebezpieczna, dynamiczna i zwodnicza, w ideologicznej treści rozciągnięta między gorzką zdradą i pragnieniem władzy a szeroko podjętym przez autorkę patriotyzmem, honorem i potrzebą poświęcenia. Tu naocznie można dostrzec strach i gniew narodu, który kruszy się dosłownie na oczach czytelnika, na dole posiadłości tłum donośnie próbuje przedrzeć się przez drzwi, szukając niegodnego zdrajcy, gdzieś w pobliżu właśnie wykonują mściwą egzekucję. Ówczesna sceneria oddana zostaje z wizualną dokładnością i skrupulatnością. To niesamowicie wciągająca opowieść o zgubnych pobudkach, trujących decyzjach i zażartej chciwości, które swoim nieuczciwym charakterem, osuwają życie w ciemną przepaść.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Skarpa Warszawska

Czytaj dalej»

"JASNA STRONA ŻYCIA" - KRISTAN HIGGINS | Tak niesamowicie wzruszająca, jak tylko wzruszająca może być boleśnie utracona miłość...

Powieść napisana z romantyczną czułością, głębią delikatnie wysnuwanych uczuć i rodzącą się miłością życia, która szeptem wkrada się do mocno przejmujących zdań. To jedna wciągająca podróż literacka, a jednak fabularnie usnuta z trzech kobiecych fotografii - trzech niesamowitych kobiet, których portret codzienności, staje się podłożem dla świadomie wplecionej tu refleksji. Każda z nich gubi się w otchłani pozornie samodzielnych dni, każda ściera się z tęsknotą, niewypowiadanym na głos smutkiem, nostalgiczną bezradnością i doskwierającym poczuciem samotności. Każda konfrontuje się z własnymi emocjami, nieśpiesznie odzyskując pozostawiony gdzieś w przeszłości uśmiech. 

To niezwykła siła wybaczenia, to nauka wdzięczności, to odwaga bycia sobą, to wsparcie okazane innym, to siła przyjacielskiej więzi. Kristan Higgins uderza z niewyobrażalną mocą, zachęcając do szczerego otwarcia się na własne przewinienia, błędy, nieprzetrawione wydarzenia, rozciągając słowa w stronę zbyt szybkiego pożegnania i kruchości życia, która w każdych oczach jest nieodwracalna. To niewątpliwie jedna z tych rozczulających opowieści, które pozostają w sercu na bardzo długo. Może nawet na zawsze? Absolutnie piękna, życiowa, refleksyjna i tak niesamowicie wzruszająca, jak tylko wzruszająca może być boleśnie utracona miłość. Lekarka wrzucona w sam środek szpitalnego piekła i gburowaty doktor Szatan z propozycją odzyskania zawodowych marzeń - ta udawana relacja przynosi coś nieprzewidywalnego, pozwalając skruszonej bohaterce pożegnać gorycz traumatycznych wspomnień i otworzyć się na uczuciową słodycz. 

Kreacja Lark ocieka promienną wrażliwością, wysoką empatią i naturalnym zaangażowaniem, przede wszystkim jednak niesie w sobie ból rysujący się w szczelinach czarnych myśli o doznanej stracie. Osobliwy Lorentzo budzi rażącą niechęć otoczenia, zdaje się być dziwnie opryskliwy, nieprzyjemny, pełen wizualnej pogardy, a jednak pojawia się nieprzypadkowo, stając się poniekąd plot twistem samym w sobie. To historia przesiąknięta relacjami rodzinnymi i dominującym tu motywem ludzkiego przeznaczenia - pełna subtelnie nakreślonych wzruszeń, ale też zabawna i szalona, z pewnością angażująca i niepowtarzalna.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Gorzka Czekolada

Czytaj dalej»

"KAKAO W CZWARTKI" | MICHIKO AOYAMA | Czasami odpowiedź znajduje się bardzo blisko...

Niezwykle refleksyjna, kameralna, otulająca i tak niesamowicie autentyczna podróż do pewnej małej japońskiej kawiarenki, gdzie niepostrzeżenie łączą się losy kilku nieznajomych bohaterów. Zanurzona w pracy żona, nauczycielka przedszkolna z różowymi paznokciami, młoda kobieta pisząca listy po angielsku, pewne małżeństwo o bardzo długim stażu, przyjaciółka tuż przed ślubem i wreszcie uroczy kelner Wataru, od którego bije wyjątkowe ciepło - Michiko Aoyama w charakterystyczny dla siebie sposób zaprasza na rozgrzewający spektakl subtelnie kreślonych opowiadań, właściwie krótkich epizodów codzienności, przypisując im kolory, uczucia, sekrety, zapachy i wzruszenia, tworząc z nich jedną uzależniającą całość. 

To już nie tylko malownicza sceneria kojącego Tokio, to także kontrastujące z tym spokojem Sydney, pocałunki rozpoczynające nowy rok i spektakularny pokaz fajerwerków, który hucznie niesie się po wyobraźni. Najważniejsze miejsce znajduje się jednak w cichym zaułku pewnego tokijskiego osiedla, gdzieś w zaciszu snującej się nieśpiesznie rzeki, na końcu urokliwej alei wiśniowej, tuż za małym mostem i wielkimi drzewami - to właśnie tam na czytelnika czeka kawiarenka Marble Café. Zaledwie trzy stoliki z grubego surowego drewna i ten piękny, wręcz niepowtarzalny zapach kawy, czekolady i tego gorącego czwartkowego kakao. Dla zabieganych, pogubionych lub zwyczajnie samotnych twarzy to niemal magiczna przestrzeń, pełna serdeczności, dobrego słowa, przynosząca ciszę, schronienie, bezpieczeństwo i potrzebne ukojenie, dająca też szansę na rozmowę z samym sobą. 

Bo przecież te drobne i jakże przy tym łagodne historie dążą do ważnego morału - czasami odpowiedź znajduje się bardzo blisko, trzeba tylko dostrzec ją w prozie dnia, być uważnym, obecnym, mieć otwarte oczy. 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Relacja

Czytaj dalej»

"ZNAJDŹ TO, CZEGO SZUKASZ" - IZA MACIEJEWSKA | Cisza zdaje się być tutaj krzykiem samotności

Mocno poruszająca opowieść o nieuchronnych pożegnaniach i dominującym tu poczuciu ważnej, a jednocześnie destrukcyjnej odpowiedzialności za najbliższych. Historia nasączona przygniatającym smutkiem, dotkliwą samotnością, wyczuwalną nutą kojącej melancholii i niespodziewaną miłością, która skrada się tanecznym ruchem. Subtelnie, zmysłowo i niepostrzeżenie, choć wokół dzieje się tak dużo złego. 

Ciężka choroba wdzierająca się do życia, dzień po dniu zabierając ukochaną mamę. Zbyt wcześnie i zbyt brutalnie, w oczach wyraźnie skłóconych córek za cicho, wręcz niezauważenie - to niezaprzeczalnie punkt zwrotny w uczuciach obu zwaśnionych bohaterek, to bezradność w okutych okrutną diagnozą oczach, to rozpacz i zwątpienie, ale też potrzebne otrzeźwienie. Iza Maciejewska z dosadną autentycznością i wyczuciem wdziera się w otchłań siostrzanego gniewu, akcentując zawiść, zazdrość, egoizm i nawarstwiające się toksyczne zachowania, które mają niszczycielski wpływ na relację, bliskość i poczucie rodzinnej stabilności. To bardzo refleksyjna, wartościowa i uświadamiająca powieść, która skalą wymownie zainscenizowanych wzruszeń, niejednokrotnie ociera się o łzy. Strata bliskiej osoby boli niewyobrażalnie, zmusza jednak to swoistej dojrzałości uczuciowej - wymagającej trudnej konfrontacji z wewnętrznymi demonami. 

Gdzieś w zarysie nowych uczuć, autorce udaje się zobrazować wpływ traumatycznego dzieciństwa na dorosłość o przybliżyć motyw odpowiedzialności za starzejących się, często schorowanych rodziców - nierzadko kosztem siebie, własnego zdrowia, nowych znajomości i spokoju, który wielokrotnie wystawiony zostaje na próbę cierpliwości. Cisza zdaje się być tutaj krzykiem samotności i niemocy, doskwiera, ale też pomaga dostrzec źdźbło nadziei. To poniekąd także historia ślepego zakochania i boleśnie wrzynającej się zdrady - wrażeniowo przejmująca, trudna, wybrzmiewająca potrzebą zaufania, obecności, wsparcia i szczerej rozmowy. 

To niepodważalnie jedna z tych rozczulających opowieści, które zostają z czytelnikiem na zawsze.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Magnolia

Czytaj dalej»

"NASZE MIEJSCE, NASZ CZAS" - WIOLETTA SAWICKA | Smutno na samą myśl, że to już koniec...

Niełatwo znaleźć odpowiednie słowa, aby w pełni oddać emocjonalny i jednocześnie sentymentalny wymiar Opowieści Warmińskiej. To saga kompletna, rzetelna, mocno refleksyjna i absolutnie piękna, ale też rozdzierająca serce jak żadna inna. Każdy tom niesie w sobie niewyobrażalny ból, każdy rezonuje smutkiem, poruszeniem, tęsknotą i doskwierającym poczuciem niesprawiedliwości. Wojna miota ludźmi, przekreślając wolność, spokój, młodość, ukochane miejsce zwane domem. 

Szósty tom domyka podróż pełną uwierających wzruszeń, druzgocących scen i wstrząsających pożegnań, których nie sposób zapomnieć. To dotykająca czułych strun i mocno przy tym kobieca opowieść o sile szczerej miłości, nie tej samej, ta bowiem drga już tylko w kadrach przywoływanych myślą wspomnień, lecz o tej pachnącej aromatem romantycznej świeżości, pobudzającej wyczerpane zmysły, przynoszącej tak bardzo potrzebne ukojenie. To także, a może przede wszystkim powieść o wyjątkowej i jakże przy tym prawdziwej przyjaźni łączącej dwie rozbite wojną kobiece wrażliwości - niezwykła więź Lizki z Bogną pozwala bohaterkom przedrzeć się przez żniwa najczarniejszych przeżyć, tworzy filar snującej się nadziei, ocalenia, przetrwania tego, co w oczach młodego pokolenia, zdaje się być zbyt przerażające i nieprawdopodobne. 

Wioletta Sawicka nie szczędzi trudów nawet w tej ostatniej, nieco mniej przygniatającej części, każe posmakować gorzkiej bezradności, dotknąć nieuniknionego, z łzami w oczach zmierzyć się z kruchością nadto okrutnego życia, domykając przy tym fabularne wątki. To fikcyjna rzeczywistość, a jednak niesie w sobie prawdę o dramacie niejednego przodka - autorce udaje się przywołać dawne fotografie z literacką subtelnością, wyczuciem i zauważalną rzetelnością historyczną. Połowa lat 50. dwudziestego wieku to ważona politycznym szeptem wolność, to odbudowa ścięło na głośnymi złudzeniami, to wzruszające powroty z syberyjskich zesłań, to komunistyczna propaganda, która budzi nieuśpiony strach - ten ogłuszający pozorami powojenny czas, utrwalony zostaje wiarygodnie i niezwykle obrazowo. 

Będę tęsknić za tą sagą bardziej, niż jestem w stanie to opisać...

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Prószyński i S-ka

Czytaj dalej»

"KAŻDYM DRŻĄCYM ODDECHEM" - REBECCA YARROS | Jest po prostu hipnotyzująca!

Porywająca relacja Samanthy i Graysona uzależnia dosłownie od pierwszych stron. JEST PO PROSTU HIPNOTYZUJĄCA! Rebecca Yarros z niezwykłą wrażliwością konfrontuje szczerą miłość dwojga współlokatorów z pokłosiem dramatycznego wypadku i uczuciem do innej kobiety, szeptem zakrada się do świeżo zadurzonych serc i zadziornie splata ich zmysłowe uniesienia, nie zapomina też o bohaterach znanych z poprzednich części, gwarantując odbiorcy podróż pełną niezapomnianych wzruszeń i soczystych zbliżeń. 

On uparcie tkwi w szczelnie zamkniętej skorupie gnuśniejących zdarzeń, mocno rozdarty między absolutnie elektryzującymi doznaniami i drżącym oddechem do wciąż nieprzetrawionych wspomnień - do lat przygniecionych jedną tragiczną chwilą i tlącej się w myślach potrzeby zapewnienia honorowej bliskości. Ona ognista, cięta, niezależna i pociągająca, a jednak dusi w sobie doskwierającą tajemnicę i poczucie obezwładniającej winy, chce uciec przed uwierającym wstydem i mało subtelnymi groźbami, które nieproszone przenikają do jej nowej codzienności. Naprzemienna narracja pierwszoosobowa nadaje tej historii osobistego i emocjonalnego, niejednokrotnie też intymnego charakteru, skutecznie rozgrzewając oczarowaną wyobraźnię. 

Autorce barwnie i przekonująco udaje się tu wpleść refleksyjny motyw trudnych relacji z rodziną oraz braku ojcowskiego zaufania do własnego, dorosłego już dziecka, dotyka też paraliżującego strachu, możliwej dysleksji i wiodącej tu zazdrości, portretując przy tym piękną przyjaźń oraz scalające serię "Flight & Glory" tło wojskowe, nierzadko dominujące w ważnych decyzjach życiowych. To pełna przejmującej czułości, absorbująca i cudownie romantyczna powieść, której nie sposób się oprzeć.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Must Read

Czytaj dalej»

"NIEBO NAD DAKOTĄ" - JULITA DZIEKAŃSKA | Dakota pragnie tylko jednego...

Uzależniająca opowieść o młodej dziewczynie, która pragnie tylko jednego: uciec przed czyhającym w powietrzu fetorem paraliżujących wspomnień. Historia nakreślona z wyczuwalną lekkością, niezwykle uczuciowa i mocno kameralna, ale też niepokojąca, osaczona mrocznymi sekretami oraz podejrzanym milczeniem głównej bohaterki. Dakota to kreacja zagadkowa - przesiąknięta strachem oraz skrywaną dzielnie tajemnicą, dla której małe nadmorskie miasteczko, ma być tylko chwilowym, mglistym, właściwie nieznaczącym wiele epizodem, a okazuje się czymś znacznie więcej. 

Bar Harbor niepodważalnie ma swój nastrojowy klimat, ma też przyjazny bar Leviego, który nieoczekiwanie staje się ostoją dla wyraźnie skruszonego serca. Zastosowana tu narracja pierwszoosobowa dodaje powieści intymnego charakteru, pozwala zbliżyć się do uczuć opisanych w niespokojnym, a jednak porywającym motywie trójkąta miłosnego. Przeszyte niepewnością noce na zacumowanej łodzi, samotność wdzierająca się do pogubionej duszy, uwierająca ciszą wyznań brudna przeszłość i czterech nie do końca grzecznych mężczyzn, z których dwóch ociera się o bliższą więź z enigmatyczną siedemnastolatką. 

To cudownie wciągająca podróż po emocjach kruchej i jednocześnie odważnej dziewczęcej wrażliwości, to piękne romantyczne uniesienia i nowe przyjacielskie znajomości, to rosnące napięcie, doskwierający brak przynależności i niebezpieczeństwo zbliżające się dosłownie z każdym zdaniem. I chociaż fabularnie brakuje tu kadrów z nieznanej młodości bohaterki, powieść ma w sobie coś absolutnie przyciągającego, może nawet filmowego, z pewnością przynosi dużo czytelniczej przyjemności.

Współpraca reklamowa z wydawnictwem Books4YA

Czytaj dalej»

"DZIEWCZYNA Z HERBACIARNI" - AGATA SAWICKA | Ta historia niepodważalnie ma w sobie coś unikalnego...

Przepiękna, absolutnie wzruszająca, sensoryczna i sentymentalna podróż po emocjach kobiecego przeznaczenia. Ta historia niepodważalnie ma w sobie coś unikalnego, momentami także bajkowego - to zaszyty w pięknie nakreślonych słowach literacki urok, któremu nie sposób się oprzeć. Dzieciństwo w klasztornym sierocińcu, brak rodzinnej więzi, toksyczna relacja i wyraźnie przełamana połówka starego medalionu, który nieoczekiwanie staje się fabularnym drogowskazem - to właśnie on symbolicznie kieruje los kobiety w stronę kameralnej społeczności na nieznanym jej dotychczas Dolnym Śląsku. 

Anastazja to postać niezwykle delikatna i ostrożna, bardzo wrażliwa na smutek i nieszczęście innych, zdumiewająco empatyczna, ale też odważna i pragnąca zmiany. Niesiona intuicją przeprowadzka do małego miasteczka i pachnąca bergamotką posada w pałacowej herbaciarni to dla niej wyjątkowa szansa na dostrzeżenie siebie i zdefiniowanie własnej tożsamości. To także piękna przyjaźń oraz miłość szeptem wkradająca się skruszonego krzywdą serca - wrażeniowo nieidealna, domagająca się dotarcia i wzajemności szczerych wyznań, w niektórych zdaniach wręcz nieobliczalna, ale też fascynująca i zmysłowa, tak bardzo prawdziwa w oczach pochłoniętego zadziornością uczuć czytelnika. Po drugiej stronie figuruje bowiem on - w reputacji ostry niczym brzytwa, w zbyt pochopnych słowach surowy, impulsywny i nieprzejednany, w gestach szalony i nieokiełznany. Niemiecki pracodawca, Otto von Wartenburg, zdaje się przerażać, intrygować i onieśmielać jednocześnie - w jego enigmatycznej kreacji czai się niepokój i niebezpieczeństwo, może nawet mrok, z pewnością urzekająca tajemnica. 

Agata Sawicka buduje portrety psychologiczne z niesamowitą czułością, gracją i wyczuciem doznaniowej intymności, zachwyca barwnie snutą opowieścią i refleksją sączącą się z rozczulających scen, przywołuje wartości dawno zapomniane i podlaskie fotografie, które pozwalają przynależeć. To jedna z piękniejszych powieści, jakie przeżyłam w ostatnim czasie.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina

Czytaj dalej»

"ZAPACH BAJGLI Z MAKIEM" - KATARZYNA MAJEWSKA-ZIEMBA | Historia absolutnie piękna, rozczulająca i niezapomniana.

To niepodważalnie jedna z tych rozdzierających serce opowieści, które przylepiają się do duszy, utrwalając przenikliwy smutek i uderzający strach o życie bliskich. Zapach bajgli z makiem wieńczy trylogię pełną niewyobrażalnych wzruszeń, gdzieś w swym fabularnym kresie, uchylając drzwi do nadziei zagubionej w latach przygniecionych bezsilnością. Zakończona wojna powinna przynieść ulgę i ukoić ludzkie niepokoje, a jednak grząskie myśli bohaterów nadal zdają się być przesiąknięte troską, lękiem oraz niepewnością wrzynającą się w otchłań uwierającej codzienności. Z mocno przekonującej kreacji Reby sączy się już jedynie odbierająca wszystko rezygnacja - dla odbiorcy to fotografia nakreślona wyczerpującymi łzami, niechęcią i rozgoryczeniem. Niezwykle wiarygodny portret psychologiczny. 

Ukochany Lwów przestaje być ostoją, wymuszając zwodniczą i z pewnością niebezpieczną tułaczkę w poszukiwaniu tak bardzo potrzebnej normalności - drogę wyraźnie umacniającą przyjacielską bliskość, ale obrazującą też towarzyszący zatroskanym twarzom strach oraz wstrząsającą pustkę. Trzeci tom to niepodważalnie przejmujące pożegnania i zaduma refleksyjnie wdzierająca się na usta, to także męskie ramiona, w których można znaleźć upragnione ukojenie. Katarzyna Majewska-Ziemba nie szczędzi najtrudniejszych emocji, w oddającej klimat gwarze i w subtelnie nakreślonych zdaniach, dosadnie zaszywa doskwierającą gorycz, pozostawia przy tym jednak ważną przestrzeń na determinację, odwagę i niezłomność w walce o przerwane marzenia. Ta saga pachnie wytrwałością oraz godną podziwu wiarą w przywrócenie odurzającej cudownymi wypiekami pasji. Historia absolutnie piękna, rozczulająca i niezapomniana.

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Szara Godzina

Czytaj dalej»