„WIOSNA PRZYNOSI UKOJENIE” – KAROLINA WILCZYŃSKA | Historia otulona aurą niepokojącej tajemnicy

To niezaprzeczalnie jedna z tych historii, które łagodzą najtrudniejsze chwile i za pomocą doświadczeń bohaterów, otwierają wachlarz najważniejszych wartości. Karolina Wilczyńska ponownie zakrada się do znajomej codzienności, aby wraz z promieniami wiosennego słońca, dostarczyć nadziei oraz pokrzepienia serc. Nie zapomina jednak o enigmatycznym charakterze zdarzeń! Wiosna przynosi ukojenie to czwarty już tom serii obyczajowej Wrzosowa Polana – serii poruszającej kobiece struny, niezwykle klimatycznej i angażującej.

Każda z bohaterek zdaje się być pochłonięta gorzkimi myślami, każda jednak zauważalnie potrzebuje uśmierzenia panoszących się w duszy trosk i wątpliwości. Diana dusi w sobie szczerość własnych uczuć i odczuwalnie boi się konfrontacji z przyjaciółką, która nieświadoma, sama stoi przed znakami zapytania. Maria uważnie spogląda na rodzącą się na jej oczach namiętność, Greta natomiast nadal szuka poprawnych relacji z córką. Każda kreacja nasączona zostaje wieloma trudnościami, każda zatem potrzebuje wsparcia i dobrego słowa, każda walecznie kroczy drogą stworzonych przez autorkę przeciwności losu. Gdzieś między sercowymi sprzecznościami, w zgliszczach niszczącego pożaru i w odruchach nikczemnej wrogości, zagnieżdżona zostaje zagadkowa intryga – tak bardzo złowroga i alarmująca. Ale ta historia to przede wszystkim splot fascynujących epizodów, to mocno inspirujące rozwijanie artystycznych pasji, to niesamowita dbałość o kameralny biznes, to niesienie pomocy i naturalnie panosząca się empatia, to także starcie z demonami nie zawsze idealnej przeszłości rodzinnej. Napisana z wyczuwalną subtelnością, napełniająca otuchą, tak bardzo przystępna i życiowa.

Historia otulona aurą niepokojącej tajemnicy. Wiosna przynosi ukojenie, ale otwiera też szerokie spectrum uczuciowych wątpliwości, szkicuje próbę skonfrontowania się ze szczerością własnych doznań, przywołuje niebezpieczeństwo, zachęca do refleksyjnego spoglądania w nieprzepracowaną przeszłość, fermentuje ludzką nieprzychylnością. Karolina Wilczyńska czwarty już raz podgląda mieszkańców Wrzosowej Polany, zakradając się do strapionych szczelin kobiecej wrażliwości – to właśnie w podmuchach ich inspirujących pasji oraz w naturalnej sąsiedzkiej serdeczności, szuka potrzebnego optymizmu oraz złagodzenia smutków, które dostrzegalnie przeszywają naruszone dusze.

_____ 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Czwarta Strona

Czytaj dalej»

„ZIMA ZASYPIE MIŁOŚCIĄ” – KAROLINA WILCZYŃSKA | Historia wypełniona dyskretną sąsiedzką serdecznością…

Piękna, uczuciowa i otulająca, naznaczona myślą o długich, nieśpiesznych i leniwych wieczorach. Karolina Wilczyńska ponownie otwiera karty Wrzosowej Polany, narusza znajome życiorysy, rozbudza kreatywne pasje i tworzy nowe wątpliwości, ewidentnie zachęca do świadomej refleksji. Zima zasypie miłością to dla wielu powrót do kojącego i jednocześnie ważnego miejsca – do sedna ludzkiej życzliwości, do rodzinnych więzi, do skrywanych głęboko pragnień. To właśnie tlące się w duszy marzenia stanowią główną esencję tej części – to w nich czai się nadzieja na spokojniejsze jutro.

Za oknem sportretowana zostaje nadzwyczaj kapryśna aura – jednego dnia mroźna i bajkowo osypana białym puchem, drugiego pełna niechcianego błota i wszechobecnej pluchy. Czytelnik spaceruje po tej scenerii z widocznym uśmiechem na twarzy, z przyjemnością puka do znajomych drzwi, przypomina sobie emocje, rozterki i zmartwienia poznanych niedawno bohaterów. I tak, jak jesienią serca mieszkańców przepełnione były tajemniczą nostalgią, tak zimowa pora przynosi doskwierającą chęć zadbania o własne marzenia – niesie przeszywającą potrzebę samorealizacji, spełnienia się, pokonania wszelkich przeszkód. Dla jednych to wyciszone starcie ze smutkami przeszłości i jednocześnie niespodziewany głód życiowej niezależności, dla innych żmudna rehabilitacja i tym samym walka o zdrowsze samopoczucie, dla jeszcze innych utorowanie nowej ścieżki zawodowej. Każdy zdaje się tu personalnie spowity kłującymi troskami, a jednak to wspólne działania okazują się najbardziej zbawienną odpowiedzią. Niesiona dobrem sąsiedzka konspiracja, niesamowita przyjaźń i pełna werbalnych zgrzytów zgoda na przyjęcie pomocy – to właśnie empatia tworzy tu pamiętnik sentymentalnych wspomnień, to w niej zaszyta zostaje najpiękniejsza magia. Autorka zauważalnie akcentuje ekspansywność kobiecych charakterów – ich niecodzienne pomysły, nutę szaleństwa i determinację w drodze do zamierzonego celu.

Historia wypełniona dyskretną sąsiedzką serdecznością – niezwykle kameralna, nastrojowa i budująca. To niesamowicie refleksyjna konfrontacja z uciskami dnia, to próba niezależności i niesiony przyjaźnią powrót do realizacji marzeń, to inspirująca afirmacja kreatywnej pasji i niezaprzeczalna siła kobiecości. Karolina Wilczyńska ponownie wkrada się do codzienności Wrzosowej Polany – oprósza scenerię śniegiem, by po chwili zrosić ją błotnistą pluchą, pozwala bohaterom barwnie przedzierać drogę empatycznych gestów, pozwala też wyrażać potrzebną wdzięczność. Zima zasypie miłością to powieść dyktowana naturalną dobrocią, mocno uczuciowa i niepodważalnie komfortowa.

_____ 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Czwarta Strona

Czytaj dalej»

„JESIEŃ OTULA SPOKOJEM” – KAROLINA WILCZYŃSKA | Zamglona sekretami dyskretnie odkrywanej przeszłości

Jesień często wybrzmiewa refleksyjnym tonem. Osnuta płaszczem porannej mgły, naznaczona wcześnie upominającą się wieczorną ciszą – niejednokrotnie można dostrzec, jak melancholijnie pozwala myślom kołysać się wśród codzienności, szczególnie tej nieco zagubionej, ewidentnie domagającej się życiowego przeglądu. Karolina Wilczyńska wkrada się właśnie w taką scenerię – zauważalnie sielską i w emocjach dziwnie przygnębioną, a jednak tęsknie rozglądającą się za uśmiechem kolejnego dnia.

Jesień otula spokojem to dla wielu powrót do miejsca wyjątkowego i tajemniczego zarazem, to bowiem drugi tom odczuwalnie nostalgicznej serii. Wrzosowa Polana zdaje się być tłem mocno enigmatycznym, posępnym, jakby celowo zanurzonym w gąszczu trosk, ludzkich smutków i szerzących się wątpliwości. Nawet przypadkowy gość znajdzie tu przestrzeń dla własnej wyobraźni – przekraczając próg swojsko urządzonego domu Diany, z pewnością zdefiniuje ciepło i naturalny optymizm w prowadzonych warsztatach, poczuje prawdziwą pasję, odważną próbę życiowej niezależności oraz niespodziewany strach przed brudem niedawnych wspomnień. Jednocześnie odkryje moc kobiecej żarliwości i nieodzowne piękno szczerej przyjaźni, spojrzy w życiorysy innych bohaterów, pozna ich zmartwienia, rozterki i potrzeby. Najbardziej apatyczną kreacją zdaje się być Wanda – emerytowana lekarka, przybita i stroskana postępującą chorobą matki, niewątpliwie szukająca ukojenia dla wyraźnie strapionego serca. To kobiece portrety tworzą znamienną oś tej sentymentalnej opowieści – nasycone niepewnością, targane niepokojem, zaaferowane niechcianą biernością. Ale też wzajemnie wspierające i niezwykle empatyczne. Niesamowita okazuje się tu także jesienna scenografia – wizualnie raczej listopadowa, szara, zacieniona, mocno sposępniała, a jednak owiana dozą tajemnicy oraz nieprzerwanie przywoływaną magią.

Nostalgiczna, melancholijna, refleksyjna – zasnuta szarością późno jesiennego dnia, zamglona sekretami dyskretnie odkrywanej przeszłości, otulona sielskością szlachetnego krajobrazu. Karolina Wilczyńska snuje opowieść zaszytą nicią ostrożnej wrażliwości, w odczuciu kameralną, wyciszoną i zniuansowaną, fabularnie natomiast nurtującą, tajemniczą i mocno uczuciową. To także urzekająca fotografia kobiecości – tej odważnej, niezależnej i inspirującej, jak również tej zduszonej strachem, samotnością i wątpliwościami, w obu przypadkach muskanej intymnością uchwytnie magicznych scen.

_____

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Czwarta Strona

Czytaj dalej»

„LATO DO WYNAJĘCIA” – KAROLINA WILCZYŃSKA | Książka otulona dojrzałością bohaterów!

Nie każdy staruszek jest żywiołowy. Starość ogólnie przywodzi na myśl mało przyjemne obrazy, często kojarzy się z utratą zdrowia, samotnością lub trudną do zaakceptowania niedołężnością. Ale czy jesień życia zawsze musi oznaczać osianą przewlekłą chorobą bierność? Karolina Wilczyńska świadomie kwestionuje seryjne przeświadczenia, w swojej najnowszej powieści Lato do wynajęcia podejmuje wręcz fabularną walkę ze stereotypowym myśleniem o ludziach starszych, pięknie udowadniając, że w złotym wieku również można się rewelacyjnie bawić.

Ta historia rozczula od pierwszych stron. Autorka przedstawia czytelnikowi pięciu dziarskich seniorów, którzy w związku z przerwą wakacyjną na wspólnie obranym uniwersytecie trzeciego wieku, podejmują się szalonego zadania – dają ogłoszenie w lokalnej prasie, oferując innym swoje towarzystwo na lato. I takim sposobem odbiorca wyrusza w pięć niesamowitych podróży, akompaniując naprzemiennie każdemu z bohaterów, stając się nie tylko uczestnikiem mniej lub bardziej rodzinnych wakacji, ale też powiernikiem myśli i obserwatorem zaskakująco wymownych rozmów. Tak skonstruowana fabuła niewątpliwie robi wrażenie, pozwala poznać wiele różnych osobowości, wkradać się regularnie w ich zagubione życiorysy i szukać rozwiązania dla ich skołatanej duszy. To właśnie motywacyjny wydźwięk powieści staje się jej największym atutem.

Każdy z seniorów trafia w inne miejsce, każdy zatem napotyka inną sytuację swoich współtowarzyszy – autorce modelowo udaje się wykreować problemy współczesnego społeczeństwa. Bo chociaż głównymi kreacjami są tutaj starsi ludzie, nie ma najmniejszej wątpliwości, że jest to historia dla każdego – opowiada bowiem o ludziach w różnym wieku, mierzących się też z różnymi wyzwaniami życia. Trudne relacje nastolatka z rodzicami, zagorzały pracoholizm, niezdrowa więź matki z córką, pozbawione dawnego blasku małżeństwo – to tylko wybrane obszary, w które ze śmiałością i odwagą starszego pokolenia, ingerują pragmatyczni życiowo bohaterowie. I robią to w sposób niesamowity, momentami mało uprzejmy, szalony lub wręcz konspiracyjny, ale z pewnością pomysłowy i finalnie efektywny – wyraźnie dzielą się swoim doświadczeniem, przypominając przy tym ważne normy oraz zachowania godne naśladowania.

Książka otulona dojrzałością bohaterów, odczuwalnie nasączona też smakiem gorącego lata! Niby jedno tajemnicze Lato do wynajęcia, a jednak scala fabularnie pięć wyjątkowych podróży! Niezwykle pogodna i budująca, a przy tym zaskakująco potrzebna powieść, która idąc w ślad szalonego pomysłu dziarskich seniorów, przywołuje najważniejsze wartości, inspiruje do szerzenia dobrych zachowań i regularnie poprawia humor. A jednocześnie wprawia w niesamowicie wakacyjny klimat. Historia idealna na lato. Idealna na prezent. Idealna dla każdego miłośnika dobrych uczuć.

_____ 

Recenzja we współpracy z wydawnictwem Czwarta Strona.

Czytaj dalej»