„ISKRA. GRA ŚWIATEŁ” – ANGELIKA WASZKIEWICZ | Niezwykle uczuciowa, zmysłowa i charyzmatyczna...

Uzależniająca podróż po uczuciach mocno eksplozywnego motywu enemies to lovers. Historia naznaczona iskrzącą nienawiścią, z czasem nabiera filmowo upojnego kształtu – okazuje się pułapką dwóch znajomych dusz, nadal emocjonalnie pogubionych, pełnych wątpliwości, zauważalnie jednak bardziej brawurowych i kłótliwych. Angelika Waszkiewicz dynamicznie wdziera się w codzienność obu bohaterów, dotykając fabułą nie tylko namiętności, ale też wymownej bezkarności wśród zamożnych ludzi.

Miłość w tej powieści nie ma najłatwiejszej drogi, towarzyszą jej spojrzenia pełne nienawiści oraz niechęć do wzajemnej fascynacji, niespodziewane spotkanie po kilku latach domaga się czasu, wymaga też starcia z nespójnością odczuwanych doznań. U jego zaciekłego boku utrwala się postać życzliwej narzeczonej, w kobiecych myślach natomiast nadal czai się smutek parszywie złamanego serca. Emocjonująca walka o utraconą równolegle przyjaźń staje się tu źródłem burzliwego motywu second chance – okazuje się drogą do potrzebnej konfrontacji, w postawach obu kreacji niespokojnej, drażliwej i nieokiełznanej, momentami wręcz nadto agresywnej, z biegiem stron przywołującej jednak zmysłowe uniesienia. Chaos wewnętrznych dylematów spleciony zostaje z widoczną gołym okiem ekspansją pożądania, ale autorce świetnie udaje się tu wkraść także dramatyczną przeszłość, pozbawione czułości relacje z despotycznym ojcem, toksyczne znajomości, zuchwałość bogatych względem prawa, ucieczkę z rodzinnego domu, a także ciemne strony świata show-biznesu.

Niezwykle uczuciowa, zmysłowa i charyzmatyczna, ale też pełna sercowej wrogości. Tu wszystko dzieje się bardziej dynamicznie i bardziej niecierpliwie, w niektórych scenach wręcz impulsywnie – ten iskrzący tytuł zdaje się być zatem odpowiedni dla drugiego tomu mocno emocjonującej dylogii Gra świateł. Angelika Waszkiewicz prowokuje elektryzującym motywem drugiej szansy, ze śmiałością przywołuje wybuchowe oblicza swoich charakternych bohaterów, dotyka soczystych uniesień namiętności, refleksyjnie porusza się po ciemnych szczelinach muzycznego show biznesu i rodzinnej nieczułości, z wrażliwością buduje portret miłości domagającej się zadziornych zbliżeń.

_____ 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca

Czytaj dalej»

„BROKAT” – ANGELIKA WASZKIEWICZ | Bliskość wyrażona słodyczą wzajemnej nienawiści

Mocno absorbująca powieść romantyczna. Historia nasycona instynktownymi emocjami, otulona finezją wdzierającej się ukradkiem namiętności, niepozbawiona dramatycznych, wręcz poruszających scen, piękna i ekscytująca. Angelika Waszkiewicz z czułością i zarazem plastycznie wkrada się w intymność naruszonych kreacji, barwnie akcentuje słowa ich rozbrajającej nienawiści, idealnie bawi się przestrzenią szalonego motywu enemies to lovers. Brokat wciąga w swe zabawne, niekiedy także przejmujące szpony, stając się przy tym podłożem ważnych i niewątpliwie trafnych refleksji.

Relacja tych dwojga niezaprzeczalnie domaga się czasu i wielu uszczypliwych zdań, wymaga także spisku przeciw zakochaniu przyjacielskich dusz, staje się też zachętą do skonfrontowania się z wymuszonym przez dorosłych scenariuszem codzienności. Ona grzęźnie w cieniu popularnej matki, światowej sławy gwiady popu, celowo ukrywając miłość do muzyki i ogromny talent, świadomie nie chce skręcić w stronę zbyt swobodnej i zbyt niebezpiecznej aury środowiska muzycznego. On natomiast idzie w ślad za prozą narzuconą przez niewzruszonego jego marzeniami ojca, zdaje się być kruchą marionetką w jego hardych, wręcz wyczuwalnie despotycznych oczach, nieustannie myśli o nieskalanej reputacji w mediach i unosi się wyniesioną z domu prawniczo-polityczną wyniosłością. Tu nie ma miejsca na eksplorację tlących się gdzieś w sercu pragnień, nie ma też przestrzeni na szczerość wyraźnie przytłumionych myśli, pozostaje jedynie głucha egzystencja pod dyktando innych, sztywny harmonogram i dopasowana do okoliczności przyszła żona. To właśnie mroczne szczeliny dorastania w blasku jupiterów oraz w zgodzie z nakazanym planem dnia, stają się źródłem najważniejszych przemyśleń, okazują się też ścieżką do wzajemnego zrozumienia i dbałości o to, co wizualnie mocno pobudza wyobraźnię. Widoczne różnice między kreacjami, niekończące się dogryzki, niesprawiedliwość kiełkująca w niespokojnych myślach, soczyste sceny namiętności i bosko wpleciony tu humor czynią tę powieść nie tylko cudownie romantyczną, ale też wzruszającą.

Bliskość wyrażona słodyczą wzajemnej nienawiści. Historia przesiąknięta trudnymi emocjami, refleksyjna, zmysłowa i bardzo uczuciowa. Angelika Waszkiewicz z zamierzoną zadziornością wkrada się do wrażliwości młodych bohaterów, barwnie nakreśla dotykającą ich niesprawiedliwość i konieczność podporządkowania się pod narzucone przez rodziców scenariusze, za pomocą uszczypliwych słów i rozbrajających epizodów, przeciera im szlak do szczerości doznań, otwiera na wzajemną fascynację i przybliża wizję schowanych w głębi marzeń. Brokat to niesamowita aranżacja motywu enemies to lovers, to szalone kadry rodzącej się pierwszej miłości oraz sabotaż namiętności pomiędzy najbliższymi przyjaciółmi.

_____

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca

Czytaj dalej»

„MROCZNY TANIEC” – ADA TULIŃSKA | Magnetyczny romans z pobudzającą zmysły burleską w tle

Hipnotyzująca, zmysłowa i nieoczywista! Historia nasączona tajemnicą, przeszyta ciemnością, fascynująca i wielowątkowa! Ada Tulińska ponownie zakrada się w nieznane szczeliny grzesznych pragnień, za pomocą uniesień scenicznych upaja rozbudzoną wyobraźnię, nie szczędzi przy tym swoich bohaterów, nie zapomina o bolesnych stronach codzienności, przywołuje pustkę i tęsknotę, ociera się także o niebezpieczną przeszłość. Mroczny taniec to dark romance nasycony pożądaniem – w niektórych wątkach zbyt esencjonalny, a jednak mocno przyciągający wzrok.

To miłość do teatralnego tańca staje się zalążkiem tej porywającej opowieści. Ona pragnie występów przed prawdziwą publicznością na Broadwayu, on świadomie zniewala jej zmysły upajającą propozycją pracy w ekskluzywnym klubie burleski. Już pierwszy wieczór oszałamia myśli zatroskanej swoją nieciekawą sytuacją bohaterki. Aura przesiąknięta nocnym pożądaniem, w powietrzu dźwięki kuszącego swinga, zjawiskowe stroje, wstydliwa wpadka i wreszcie mężczyzna mętnie czający się za kulisami. Enigmatyczna kreacja Shaha niewątpliwie intryguje, ośmiela zagłuszone nijakością życia żądze, staje się pułapką, której niełatwo się oprzeć. Sceny bliskości zdają się być mniej mroczne i mniej prowokujące, niż podpowiada to okładka oraz enigmatyczny zarys historii, ale z pewnością nie brakuje im soczystej namiętności. Relacja nieznajomych dynamicznie przybiera na intensywności, obsesyjnie otula ich codzienność, równomiernie wciąż ucieka w kierunku wielu innych wątków, przypomina smutną przeszłość i tęsknotę, każe mierzyć się z trudnymi rozstaniami, przywołuje smak niebezpieczeństwa, podszywa zmysły strachem, nie pozwala się zatrzymać jednej myśli, nieprzerwanie meandruje wokół różnych zdarzeń. Może wszystko dzieje się zbyt szybko, może zbyt nachalnie, odbiorca chciałby eksplorować tę opowieść bardziej detalicznie, chciałby też zagłębić się w emocjach i rozmowach bohaterów, poczuć autentyczny klimat sceny i burleski, dostrzec pasję. Mimo pewnego chaosu, ta podróż angażuje absolutnie, nie pozwala się odłożyć, zaraża zmysłowością, niełatwo opuszcza usidłaną duszę.

Magnetyczny romans z pobudzającą zmysły burleską w tle. Pożądanie obsesyjnie wkrada się do wrażliwości bohaterów, obnaża spontaniczny charakter ich soczystej intymności, spowija myśli zamierzoną tajemnicą. I chociaż wyczuwa się tu delikatny niedosyt w rozwinięciu ważnych wątków, a sceny bliskości zdają się być mniej brudne i mniej zadziorne, wrażeniowo może nawet zbyt zachowawcze jak na rasowy dark romance, to i tak Mroczny taniec efektownie upaja wyobraźnię, uwodzi naruszoną tu sceniczną pasją, utrwala traumatyczną przeszłość, doskwiera obrazem kobiecj tęsknoty, przywołuje strach i niebezpieczeństwo, kusi i hipnotyzuje, zachęcając jednocześnie do zachowania fabularnej czujności.

_____ 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca

Czytaj dalej»

„TROFEUM” – ANGELIKA WASZKIEWICZ | Porywający, brawurowy i nieobliczalny romans

To romans dla czytelników świadomie wdzierających się w fabularny świat mafijnych porachunków. Bo przecież tu nie ma przestrzeni na delikatność czułych pocałunków, w zamian trzeba ostrożnie wypowiadać każde zamierzone słowo. Trofeum to tytuł nieprzypadkowy, idealnie bowiem oddaje rolę bohaterki w życiu tajemniczego mężczyzny. Angelika Waszkiewicz ponownie napełnia wyobraźnię eksplozywną treścią, aby w pięknie nakreślonej scenerii, przybliżyć historię iście nieobliczalnych doznań.

Autorka intencjonalnie odbiega od subtelności uczuciowych gestów, burzliwie bowiem wkrada się w mroczną i odczuwalnie zwaśnioną rzeczywistość włoskiej mafii, to w niej zaszywa ziarno ekscytującej i jednocześnie brutalnej namiętności. Dalia Moretti to kreacja niemal baśniowa w swym kruchym wizerunku – zamknięta przez ojca w gwarantującej schronienie posiadłości, niewątpliwie naiwna, pozbawiona nawet własnego zdania, nieobyta także w prozaicznym wyglądzie sycylijskiego dnia. A jednak w sytuacji zagrożenia życia, przybiera zaskakująco hardą i przebiegłą postawę, tym samym w pojedynkę próbuje ustrzec się przed mackami szpiegującego ją perfidnie zła. Dla odbiorcy to jak filmowy wyścig z czasem – złożona intryga, której fundamentem okazują się rodzinne tajemnice oraz nasączona traumą potrzeba zemsty, a której ogniwa sięgają najczarniejszych szczelin przestępczego świata. To właśnie w niej osadzony zostaje wyrafinowany wątek romantyczny – narzucony podstępem i wyraźnie odarty z kobiecego przyzwolenia, a jednak wywołujący obopólne pożądanie, w scenach intymności zażarty i pasjonujący, z czasem coraz bardziej zmysłowy. Gdzieś ukradkiem, drugoplanowo, choć nadal znamiennie, wplecione zostają także epizody z udziałem bohaterów powieści Rekompensata – to niezaprzeczalnie fajna niespodzianka dla tych, którzy poznali już ten pieprzny, choć równie bezlitosny debiut autorski.

Powieść przeznaczona dla dorosłych i z pewnością świadomych miłośników pikantnych zbliżeń. Trofeum to porywający, brawurowy i nieobliczalny romans, którego impulsywne szpony, zakorzenione zostają w brudzie gangsterskich porachunków. Charakterna Sycylijka o wyrobionej przez ojca naiwności, a także bezduszny mężczyzna kierowany pragnieniem mafijnej zemsty – tu niebezpieczeństwo czai się za każdym fabularnym rogiem, a relacja dwojga bohaterów, zacieśnia się z każdą podstępną stroną. Nienawiść przeradza się w gorączkowe sceny intymności, które odurzają nie tylko pełne pożądania ciała, ale także skruszone bolesną przeszłością serca.

_____ 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca

Czytaj dalej»

„SERCA ZE ŚNIEGU I PŁOMIENI” – MONIKA MAGOSKA-SUCHAR | Miłość scalona na pograniczu dwóch rozbieżnych światów

Zdumiewający romans. Pełen spontanicznej intymności i niezwykłych w swym zarysie zdarzeń, z pewnością niecodzienny i niepowtarzalny. Serca ze śniegu i płomieni to przygoda wyrwana szponom realności, nieco szalona i niespodziewana, a jednak wciągająca, uczuciowa i temperamentna. Monika Magoska-Suchar plastycznie bawi się własną wyobraźnią, intencjonalnie ucieka też w głąb paranormalnych scen – to właśnie w nich doszukuje się charyzmatycznej miłości dla swoich wyrazistych kreacji.

Przekraczając próg tej powieści, warto przygotować się na spiętrzenie poczucia własnego zaskoczenia. Baśniowo sportretowana kraina wiecznej zimy, niespodziewany atak niedźwiedzia i przypominający wikinga blondyn o niemałej posturze – już początek staje się wyrocznią intrygującej namiętności. Tu fabularnie zdarzyć może się dosłownie wszystko, a dzieje się jeszcze więcej. Bo przecież Bianca Miller traci kontrolę nad własnym samochodem i po wypadku budzi się w otchłani zupełnie innej rzeczywistości. Za oknem przysypana śniegiem Alaska, w środku natomiast olbrzymie łoże z baldachimem – pobudka w zamku budzi kobiece niepokoje, ale jeszcze bardziej szokuje fakt zapętlającej się przestrzeni. Miejsce bez ucieczki do dawnego życia, zatrzymana na zegarach godzina, odradzająca się doba i pełne ludzkiego cierpienia dźwięki z innych komnat – tak zbudowana sceneria fascynuje, może nawet uzależnia, z pewnością staje się idealnym tłem dla porywających doznań. Relacja bohaterów niewątpliwie rozwija się szybko, momentami aż trudno za nią nadążyć, w odczuciu natomiast zdaje się być z jednej strony zabawna, szczególnie w kontekście utartego już przerysowania męskiego przyrodzenia, z drugiej natomiast mocno euforyczna i nienasycona. To uczucie ewidentnie domaga się pikantnej fizyczności, nie próbuje trzymać żądz na wodzy, brnie w to pożądanie z widoczną nutą niegrzeczności, ale wymaga także przepracowania niezagojonych ran, w tym również zmierzenia się z pozornie odległą przeszłością. To właśnie ten efekt powrotu budzi najwięcej emocji, to w nim zatajona zostaje pewna nieprzewidywalność.

Miłość scalona na pograniczu dwóch rozbieżnych światów. Monika Magoska-Suchar zapętla oprószoną białym puchem przestrzeń, zatrzymuje też czas, tworząc resetującą się codziennie rzeczywistość – to właśnie tam, w zaciszu przykurzonych zamkowych komnat, w oparach donośnego cierpienia, stworzona zostaje więź soczystej intymności. Dzika i zauważalnie spontaniczna eksploracja namiętności z pewnością pobudza wyobraźnię, okazuje się także zalążkiem pięknego uczucia – intensywnego i szczerego, choć narażonego na własne nieistnienie. Serca ze śniegu i płomieni to romans paranormalny i nieoczywisty w przebiegu zdarzeń, z biegiem scen coraz bardziej intrygujący i niespodziewany.

_____ 

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Papierowe Serca

Czytaj dalej»